Actief beschermd leefgebied

Heiderijk valt onder de actief beschermde leefgebieden. Leefgebieden zijn gebieden waar meerdere beschermde planten en dieren voorkomen. Binnen een leefgebied zijn meerdere partijen betrokken: niet alleen eigenaren, maar ook gemeenten, agrarische organisaties en ondernemers. Met de leefgebiedenbenadering wil de overheid beschermde plant- en diersoorten in stand houden.

De Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (LNV) heeft in 2005 aan de wieg gestaan van de ‘leefgebiedenbenadering’. Hierbij wordt gekeken naar complete leefgebieden met de dieren en planten die daar horen, niet naar individuele dieren en planten. Door deze gebiedsgerichte benadering kan soortenbeleid* worden gecombineerd met ander beleid. Daardoor raken meer mensen en organisaties erbij betrokken. En is de bescherming van planten en dieren een vanzelfsprekend onderdeel van de dagelijkse en nieuwe activiteiten in een gebied.

De leefgebiedenbenadering heeft drie speerpunten:

• Efficiëntie: de aandacht is gericht op leefgebieden met de dieren en planten die er bij horen in plaats van de focus op individuele soorten.

• Effectiviteit: met een gebiedsgerichte aanpak wordt soortenbeleid geïntegreerd in ander beleid, instrumenten en maatregelen.

• Betrokkenheid: rijk, provincies, natuurbeschermers en -beheerders, gemeenten, waterschappen, particuliere initiatiefnemers en het bedrijfsleven werken samen aan de bescherming van soorten. Om er zelf ook van te profiteren.

Naast de instandhouding van planten en dieren, is de leefgebiedenbenadering goed voor de economie. Door planten en dieren te behouden en duidelijkheid te bieden over de aanwezigheid van populaties, komt er meer duidelijkheid voor economische initiatieven. Door kansrijke én minder kansrijke gebieden in kaart te brengen, zijn gerichte maatregelen en investeringen mogelijk.

© 2010 colofon Foto's: Natuurmonumenten, Krekels -Natuurbalans